Jan-Erik Barendsen neemt afscheid na tien jaar VluchtelingenContact Hattem: 'Probeer elkaar te leren kennen'

In dit artikel:

Na tien jaar stopt Jan‑Erik Barendsen deze maand als coördinator en gezicht van VluchtelingenContact Hattem. Hij draagt het werk met vertrouwen over aan intern opvolger Rik Posthumus en trekt zich terug om ruimte te maken voor vernieuwing: “Voor jezelf én voor de organisatie is het goed dat er nieuwe energie en ideeën binnenkomen,” zegt hij. Barendsen zette zich in nadat hij vertrok als directeur van het Bakkerijmuseum en begon eerst als maatschappelijk begeleider; later fungeerde hij als coördinator en ‘spin in het web’ tussen vrijwilligers, gemeente en hulpinstanties.

VluchtelingenContact begeleidt statushouders — erkende vluchtelingen die de eerste vijf jaar in Nederland verblijven — en richt zich eerst op praktische zaken zoals administratie, huisvesting en voorzieningen, en daarna op integratie en participatie. De organisatie biedt ook taalcoaching. Barendsen benadrukt dat het doel is mensen echt onderdeel te laten worden van de Hattemse samenleving; vaak merken inwoners niet eens dat ze vluchtelingen tegenkomen.

Vrijwilligers zijn de ruggengraat van de organisatie: er is een vrijwillig bestuur, zestien maatschappelijk begeleiders en twintig taalcoaches. Barendsen prijst de inzet en onderlinge betrokkenheid binnen het team, maar waarschuwt dat voortdurende werving en behoud van gemotiveerde vrijwilligers noodzakelijk blijft. Hij ziet gelukkig steeds meer jonge aanwas.

Tijdens zijn werk hoorde Barendsen veel persoonlijke en indringende vluchtverhalen, wat hem steeds het contrast liet voelen tussen het leven in Nederland en situaties van oorlog en onveiligheid elders. “Je hoort wat mensen hebben meegemaakt en beseft hoe goed we het hier hebben,” zegt hij; die ervaringen vormen volgens hem een belangrijke relativering van het maatschappelijk debat.

Barendsen signaleert ook spanningen rond huisvesting en beeldvorming: onbekendheid en angst spelen een grote rol in polarisatie, vooral als meerdere toegewezen woningen in dezelfde straat leiden tot vragen van buurtbewoners. Zijn antwoord daarop is ontmoeting en gezamenlijke activiteiten: door contact verdwijnt veel onbegrip, en ontstaan er vaak warme ontvangstsituaties.

Als advies aan Hattemsers roept hij op niet meteen een mening te vormen maar tijd te nemen om elkaar te leren kennen en te helpen. Zijn boodschap is praktisch en verbindend: samen iets moois opbouwen en naar elkaar toekomen.