Een jaar lang hoop brengen in Oekraïne

In dit artikel:

De 24-jarige Casper Spannenberg uit Hattem keerde deze maand terug na een jaar vrijwilligerswerk in Oekraïne. In september 2025 vertrok hij met een bus vol voedsel, kleding, medische hulpmiddelen en andere hulpgoederen. Vanuit een loods in Serne, in West-Oekraïne, bracht hij de spullen naar dorpen en steden, waaronder Kharkiv. In totaal reed hij tienduizenden kilometers en vervoerde hij honderden tonnen hulpgoederen.

De ontmoetingen met Oekraïners maakten de meeste indruk op hem. Door steeds naar dezelfde plaatsen terug te keren, bouwde hij banden op met mensen die door de oorlog geliefden, hun huis of hun gezondheid verloren. Zo ontmoette hij onder meer een vrouw die haar man aan het front was kwijtgeraakt, een jonge man die ondanks afwijzingen in het leger wilde en gewonde militairen in een ziekenhuis in Uzhhorod. Ook tijdens een gezamenlijke reis met veertig voornamelijk jonge vrijwilligers merkte hij dat aanwezigheid en aandacht, naast praktische hulp, grote waarde hebben.

Spannenberg zegt dat kleine bijdragen, zoals voedsel, een rolstoel of dekens, voor ontvangers veel kunnen betekenen. Hoewel hulpverleners de oorlog en het persoonlijke leed niet kunnen oplossen, kunnen ze wel laten zien dat mensen niet vergeten zijn. Die steun kwam volgens hem van een brede groep in Nederland, onder wie familie, vrienden, kerkgenoten en donateurs.

Een jaar leven van donaties past niet bij hem. Daarom gaat Casper werken als internationaal chauffeur, terwijl hij betrokken blijft bij Oekraïne. Hij wil er ongeveer elke twee of drie maanden naartoe rijden. Het land blijft volgens hem deel van zijn leven, omdat er vrienden wonen en hij er heeft geleerd wat hoop en verbondenheid betekenen.