Bestuursakkoord blijft vaag om redenen financiën, organisatie en participatie
In dit artikel:
Op 27 mei presenteerden ChristenUnie, HattemCentraal en VVD het bestuursakkoord Dichtbij en Daadkrachtig. De reacties waren gemengd: oppositiepartijen waren kritisch maar constructief, terwijl anderen het akkoord te vaag en weinig concreet vonden. De drie coalitiepartijen leggen uit dat zij het akkoord bewust open hebben gelaten om drie redenen: de onzekere financiële positie van Hattem, de beperkte capaciteit van de gemeentelijke organisatie en de wens om de volledige raad, inwoners, ondernemers en organisaties vroegtijdig te betrekken bij beleid.
Financiën vormen het belangrijkste knelpunt. De coalitie wacht de voorjaarsbegroting af voordat ze concrete keuzes maakt en investeringen vastlegt. Pas daarna wordt duidelijk welke ambities gehandhaafd of geschrapt worden. D66 diende een motie in om kwetsbare inwoners zo veel mogelijk te ontzien bij bezuinigingen; die motie werd bij de raadsvergadering op 27 mei unaniem aangenomen. Ook over lokale belastingen zoals de OZB (onroerendezaakbelasting) is nog geen besluit: het akkoord noemt algemene lastenprincipes, maar zegt niet of de OZB stijgt of daalt.
De gemeentelijke organisatie wordt als kwetsbaar ervaren. Er is te veel werk voor te weinig mensen — zowel ambtenaren als wethouders voelen de druk — waardoor de uitvoeringskracht beperkt is. Dat vraagt volgens de coalitie om pragmatische en zorgvuldige keuzes binnen de Hattemse schaal.
Betrekken van inwoners en ondernemers is een expliciete ambitie. College en raad willen een participatieverordening opstellen waarin rolverdeling, informatievoorziening en terugkoppeling worden vastgelegd, zodat inwoners weten hoe ze kunnen meedoen. Tegelijk rijzen vragen: moet bestuur niet actief de stad in om ideeën op te halen? En hoe welkom voelen ondernemers zich nu sommige voorstellen — zoals het vastleggen van een 65%-grens voor zondagopenstelling — al strak zijn ingevuld? Voor veel inwoners geldt bovendien dat sommigen juist baat hebben bij concretere plannen om daadwerkelijk mee te kunnen denken.
Kortom: het akkoord schetst kaders en participatie-intenties, maar laat veel besluiten open vanwege financiële onzekerheid en beperkte capaciteit. Op het terrein van participatie ligt er volgens critici juist nú ruimte voor daadkracht, bijvoorbeeld door meteen te beginnen met het opstellen van de verordening en het actief betrekken van diverse groepen inwoners.